می بینی دست هایم را که چگونه قنوت خواهش دست هایت شده اند

و چشم هایم را که پرسه زن کوچه نگاه های

دریغت گشته اند

در این تنهایی مدام٬ غنوده ام در خود

و یادگار مونس ثانیه های از خود رها شدن تنها نمی گذارد

مرا با خویشتن خویش

آنگاه که طلوعت را در غروب تن می جویم

آنی مجال رؤیت حضور می دهی؟؟

                                                     ( ۸۶/۱۰/۱۸)

دوباره بارون و دوباره برفه

سر زبونا باز دوباره حرفه

مسافره بازم لب خیابون

منتظر یه تاکسی مونده ویلون

مسافر٬ این وسط فراوون شده

نرخ کرایه تاکسی ارزون شده؟؟؟!!!!!!

دوباره پا تا زانو خیس آبه

دوباره حال این بابا خرابه

سوار ماشین که می شه بیچاره

جلوی سرماش٬ یارو کم می یاره

مسیر ده دقیقه رو با تاکسی

دو ساعته می ره با نرخ آژانسی

خیابونا بازم شلوغ پلوغه

دور و ورش همش صدای بوقه

کلافس از این همه هر کی هر کی

مدام زیر لبش می گه یه حرفی

می گه خدایا این بلا رو بردار

از سرمون هول و ولا رو بردار

بذار با خاطر خیال و راحت

برم خونه پیش زنم سلامت

خلاصه با هزار و صد تا زحمت

رفت و رسیدش خونه پیش عصمت

دید زن و بچه هاش شدن مچاله

آخه بدون گاز جونم محاله

دستاشو بردش بالا از دل و جون

گفت به خدا که شکرت آخه قربون

بلای اولو گرفتی از من

بلای دیگه ای گذاشتی دامن؟؟؟؟؟!!!!!!!

                                                                            ( ۸۶/۹/۳ )

 اهل عشق آبادم

 کسب و کارم عشق است

 غنچه رز دم خانه مان را می بویم با تمام نفسم

 به چناری که میان قفس باغچه خانه خود ساخته ام

 تکیه می دهم و چشم می دوزم به گذر ابر های دوان بر بالای سرم

 لانه ای می بینم

 بر یکی شاخه همی ساخته آن لک لک پیر

 و غذا می آرد بهر گنجشگکان رؤیاییش

 هر کجا را که نگاه اندازی

 پر ز الطاف خداوند کریم است

 از آن کوه دماوند

 به آن دشت سراسر پر زنبق...

 و به آن لاله روییده میان تن پر خون شهیدان

 و به آن کوله پر خاک و

 لب تشنه سجاده کارون سوگند

 که پس قامت این سرو بلند

 سبزه ای روییده است

 که نه آنقدر تناور٬ بلکه

 به ظرافت و به زیبایی یک سبزه عاشق

 وسط این همه احساس

 قدش راست نموده

 و به سهم خود از این چله خون می نگرد................