دنیا چه سخت انتقام می گیرد.

انتقام نکرده ها را.

چه زود رنگ می بازند عشق ها و چه زود فراموش می شوند دوستی ها.

چه بی گناه آماج حملات زبان می شویم و چه بی رحمانه طرد می کنندمان!!

چه ناجوانمردانه دور انداخته می شویم و چه بی احساس لگدمال غرور.

دلم گرفته است!!!!!!

دلم گرفته است از این همه ناباوری٬ از این همه خواهش روح و بی اعتنایی تن.

دلم یک بغل فریاد می خواهد...........

آهای آدمها !!!! من هستم !!!

زیر نگاه های سنگینتان. زیر قدم های آهنین سکوت.در لابه لای حرف های نگفته.

در واژه واژه انتظار........

من هستم!!! آهای آدمها............!!!!!

                                                     ( ۸۶/۹/۱۸ )

سکوت

توی تموم لحظه های بودن

سکوت واژه ها پر از تمناس

تک تک این ستاره های امشب

چشمکاشون رو به خدا تا فرداس

می خوام تو چشمای نجیب وپاکت

نفس کشیدنو یادم بیارم

تو آسمون تا همیشه آبی

نفس نفس با ابرا باز ببارم

بذار تو حس سبز باوفایی

بخونم از تو یک غزل دوباره

بذار که حس کنم هوامو داری

پیشم می مونی تا ابد ستاره ؟؟؟

                                                      پاییز ۸۶